Subtopik 7.4
Subtopik ini menerangkan mengapa pembentukan sistem pendidikan kebangsaan penting kepada negara kita, latar belakang sistem persekolahan sebelum merdeka, serta usaha melalui beberapa laporan dan ordinan untuk membina satu sistem pendidikan yang dapat memupuk perpaduan, identiti kebangsaan dan taat setia kepada tanah air.
Warna kata kunci
Semasa pentadbiran British, sistem persekolahan berkembang mengikut kaum dengan bahasa pengantar dan kurikulum yang berbeza.
Keadaan ini mewujudkan jurang ekonomi dan sosial, menyukarkan pembentukan perpaduan dan menghalang pembinaan satu identiti bangsa yang sama.
Oleh itu, beberapa laporan, ordinan dan penyata diperkenalkan untuk membentuk sistem pendidikan kebangsaan di Tanah Melayu, Sarawak dan Sabah.
Soalan UtamaMengapakah pembentukan sistem pendidikan kebangsaan penting kepada negara kita?
Pembentukan sistem pendidikan kebangsaan penting kerana sistem persekolahan yang berasingan mengikut kaum telah mewujudkan jurang sosial dan ekonomi serta menyukarkan usaha menyatukan rakyat.
Oleh itu, satu sistem pendidikan yang lebih seragam diperlukan untuk memupuk perpaduan, membina identiti negara dan melahirkan taat setia kepada tanah air.
Fokus 7.4
Latar Belakang Pendidikan Sebelum Merdeka
Usaha Pembentukan Sistem Pendidikan Kebangsaan
Kesan Sistem Pendidikan Kebangsaan Latar belakang sistem pendidikan sebelum merdeka Sistem pendidikan di bawah British berkembang secara berasingan mengikut kaum dan wilayah.
Semasa di bawah pentadbiran British, terdapat pelbagai jenis sekolah seperti:
sekolah vernakular Melayu
sekolah vernakular Cina
sekolah vernakular Tamil
sekolah aliran agama
sekolah Inggeris Di Sarawak dan Sabah, sistem persekolahan juga terbahagi kepada:
sekolah vernakular Melayu sekolah Cina
sekolah mubaligh Kristian Perbezaan bahasa pengantar dan kurikulum ini menyebabkan:
jurang ekonomi dan sosial antara kaum
kesukaran membentuk perpaduan
tiadanya satu identiti bangsa dan negara yang sama
Glosari
Sekolah vernakular 
sekolah yang menggunakan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantar Usaha ke Arah Pembentukan Sistem Pendidikan Kebangsaan Usaha ini dilakukan melalui beberapa jawatankuasa pelajaran di Tanah Melayu, Sarawak dan Sabah.
Jawatankuasa Pelajaran Melayu dipengerusikan oleh:
L.J. Barnes Laporan ini menekankan kepentingan sekolah rendah untuk membina:
satu rupa bangsa penduduk
yang menganggap Tanah Melayu sebagai tempat tinggal kekal
dan tumpuan taat setia Kandungan Laporan Barnes:
sekolah rendah menggunakan bahasa Melayu atau bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar sekolah menengah menggunakan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar Laporan ini diterbitkan akibat:
bantahan masyarakat Cina terhadap Laporan Barnes Tujuan laporan ini ialah:
mengkaji pendidikan Cina
mencadangkan penambahbaikan sekolah Cina
menjadikan sekolah Cina berguna kepada penduduk Tanah Melayu Kandungan Laporan Fenn-Wu:
sekolah Cina diteruskan secara berasingan di bawah sistem kebangsaan pendidikan sekolah Cina mesti berorientasikan Tanah Melayu InfoBritish menjemput:
Dr. William P. Fenn – ahli akademik dari China Dr. Wu Teh Yao – pegawai Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) untuk mengkaji pendidikan Cina di Tanah Melayu.
Ordinan ini diluluskan selepas:
Jawatankuasa Penasihat Pusat Pelajaran meneliti Laporan Barnes dan Laporan Fenn-Wu Tujuan Ordinan Pelajaran 1952 ialah:
membentuk sistem pendidikan yang menggunakan bahasa rasmi Persekutuan menyatukan semua murid pelbagai kaum dalam satu sistem berorientasikan Tanah Melayu Kandungan Ordinan Pelajaran 1952:
Tanah Melayu mempunyai dua jenis sekolah rendah
sekolah yang menggunakan bahasa Melayu
sekolah yang menggunakan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar
bahasa Cina dan bahasa Tamil diajar sebagai bahasa ketiga di sekolah rendah jika terdapat 15 orang murid dalam kumpulan yang sama
sekolah menengah menggunakan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar
Ordinan Pelajaran 1952 merupakan:
undang-undang pertama yang berkaitan dengan pembentukan satu sistem persekolahan rendah berteraskan bahasa Inggeris dan bahasa Melayu Namun begitu, ordinan ini masih belum dapat memenuhi aspirasi semua kaum kerana:
mendapat tentangan daripada semua kaum E.W. Woodhead, Ketua Pegawai Pelajaran dari Britain , diundang untuk:
meninjau perkembangan pendidikan
membuat cadangan tentang pendidikan di Sarawak dan Sabah Cadangan umum Laporan Woodhead:
memperkasakan pendidikan peringkat rendah dan menengah menitikberatkan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar
mewujudkan sistem pembiayaan pendidikan yang teratur
Pendidikan Kebangsaan di Sarawak Berdasarkan Laporan Woodhead 1955, cadangan di Sarawak termasuk:
mewujudkan sekolah menengah berbilang kaum dengan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar menyeragamkan sukatan pelajaran dan peperiksaan memperkenalkan buku teks yang berlatarbelakangkan unsur tempatan
memastikan pendidikan sivik diajar secara formal di sekolah Matlamat pendidikan kebangsaan di Sarawak ialah untuk membentuk:
perasaan kekitaan
taat setia kepada negeri Sarawak dalam kalangan penduduk pelbagai kaum
Pendidikan Kebangsaan di Sabah Laporan Woodhead 1955 diterima di Sabah dengan beberapa pindaan, iaitu:
mempertingkat pengajaran bahasa Melayu dan bahasa Inggeris di sekolah Cina memastikan bahasa Inggeris diajar di sekolah Melayu dan bahasa Melayu diajar di sekolah Inggeris menetapkan peperiksaan di sekolah menengah dikendalikan dalam bahasa Inggeris
1956 diperkenalkan Ordinan Pelajaran Koloni 1956 Tujuan ordinan ini ialah untuk meneruskan rancangan Woodhead bagi:
menyeragamkan kurikulum menyeragamkan peperiksaan meliputi peringkat rendah dan menengah Selain itu, matlamatnya juga adalah untuk melahirkan:
perasaan kebersamaan dalam kalangan kaum di Sabah Jawatankuasa Pelajaran ini dipengerusikan oleh:
Dato’ Abdul Razak Hussein selaku Menteri Pelajaran Jawatankuasa ini ditubuhkan untuk:
mengkaji semula sistem pendidikan sedia ada mencadangkan satu sistem pelajaran kebangsaan yang baharu Penyata ini juga dikenali sebagai:
Penyata Razak Teras pembentukan sistem pendidikan kebangsaan:
sistem persekolahan yang sama bagi kanak-kanak daripada semua bangsa bahasa kebangsaan sebagai bahasa pengantar utama kandungan kurikulum yang seragam dan bercorak kebangsaan Cadangan Penyata Razak:
Sekolah Umum (rendah) menggunakan bahasa Melayu Sekolah Jenis Umum (rendah) menggunakan sama ada bahasa Inggeris Sekolah Jenis Umum (rendah) menggunakan sama ada bahasa Cina Sekolah Jenis Umum (rendah) menggunakan sama ada bahasa Tamil bahasa Melayu dan bahasa Inggeris dijadikan mata pelajaran wajib di semua sekolah Sekolah Menengah Kebangsaan menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar, manakala bahasa Inggeris menjadi mata pelajaran Penyata Razak menjadi asas utama kepada pembentukan sistem pendidikan kebangsaan yang bertujuan memupuk:
integrasi perpaduan
identiti kebangsaan Kesan pembentukan sistem pendidikan kebangsaan Sistem pendidikan kebangsaan menjadi asas penting dalam membina generasi yang bersatu dan cintakan negara.
Penyata Jawatankuasa Pelajaran 1956 menjadi asas kepada pembentukan sistem pendidikan kebangsaan di negara kita.
Melalui sistem ini:
sukatan pelajaran diseragamkan peperiksaan diseragamkan bahasa pengantar yang sama diberi keutamaan Langkah ini penting untuk memupuk:
semangat perpaduan nilai kewarganegaraan identiti sepunya
kesetiaan kepada negara
Kesimpulan Penyata Jawatankuasa Pelajaran 1956 menjadi asas kepada pembentukan sistem pendidikan kebangsaan di negara kita.
Melalui sistem pendidikan yang lebih seragam, perpaduan rakyat dapat dipupuk dan identiti negara dapat dibina dengan lebih kukuh.
Oleh itu, sistem pendidikan kebangsaan menjadi salah satu asas penting dalam membentuk generasi muda yang bersatu dan cintakan negara.
